Nafn nemanda: Lidia Altarriba Orta
Námsleið: Íþrótta- og heilsufræði, MS
Leiðbeinandi: Ársæll Már Arnarson
Sérfræðingur: Vaka Rögnvaldsdóttir
Ágrip: Sjálfsofnæmislifrarbólga (AIH) er langvinnur lifrarsjúkdómur sem getur haft mikil áhrif á daglegt líf sjúklinga, jafnvel þegar sjúkdómurinn er undir stjórn með lyfjum. Margir sjúklingar upplifa áfram þreytu, minni líkamlega getu og verri lífsgæði. Markmið þessa verkefnis er að kanna hvort líkamleg hreyfing (PA) geti verið gagnleg sem stuðningur fyrir fólk sem lifir með AIH. Gerð var heimildarýni með því að nota gagnagrunna eins og PubMed og Google Scholar. Þar sem fáar rannsóknir eru sérstaklega um AIH voru einnig skoðaðar rannsóknir á skyldum sjúkdómum, eins og langvinnum lifrarsjúkdómum og öðrum sjálfsofnæmissjúkdómum. Auk þess voru notuð gögn frá litlum hópi sjúklinga úr stuðningshópi á netinu til að fá betri mynd af reynslu sjúklinga. Niðurstöður benda til þess að regluleg líkamleg hreyfing geti bætt líkamlega getu, minnkað þreytu og haft jákvæð áhrif á andlega líðan. Rannsóknir sýna einnig að hreyfing getur haft góð áhrif á bólgu, vöðvastyrk og lífsgæði, sérstaklega þegar hún er aðlöguð að einstaklingnum. Gögn frá sjúklingum sýna að þreyta, einbeitingarerfiðleikar og minni lífsgæði eru algeng vandamál í daglegu lífi. Í heildina getur líkamleg hreyfing ekki komið í stað læknismeðferðar, en hún getur verið mikilvæg viðbót. Ef hreyfing er aukin smám saman og aðlöguð að þörfum einstaklingsins getur hún bætt daglegt líf og líðan. Hins vegar er þörf á frekari rannsóknum sem beinast sérstaklega að AIH.